Grzybki, złoto i cała reszta

Znowu zmiana skali i klimatu - wracam do Snape'a. Post będzie długi, szczegółowy i wieloobrazkowy ;)

Pamiętacie zamalowany  farbą olejną stół? Odszorowanie go było trudniejsze, niż się spodziewałam.  Skrobałam go w sumie trzy miesiące, kilkanaście minut co parę dni, ze sporymi przerwami (poważnie się obawiałam, że dłuższe działania groziłyby mi pylicą). Nożem, starym pilnikiem do paznokci i papierem ściernym różnej grubości. Pod warstwą białej farby odnalazłam warstwę niebieskiej, jeszcze trudniejszej do usunięcia. Miejscami wżarła się na amen i musiałam już nie tyle szlifować, ile strugać drewno. Tak wyglądał mebelek gdzieś w (drugiej) połowie akcji.

 Moment, kiedy zaczęłam widzieć kolor drewna, a nawet poczułam (po tylu latach!) zapach sosny, należał do przyjemniejszych.

Efekt końcowy - po zabejcowaniu stołu na kolor dębu - przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Dokładnie o coś takiego mi chodziło! (Bardzo dziękuję za radę, żeby użyć lakierobejcy!)

Szczęśliwym trafem już jakiś czas temu nabyłam dwa mebelki w niemal identycznym kolorze. Oto jeden z nich:

Samowarkiem już się kiedyś chwaliłam, lejek też pokazywałam. Lupa (prawdziwa!) tkwiła w dłoni plastikowego ludka Playmobil, dołączonego do jakiejś gazetki dla dzieci. Wyjściowo była wściekle pomarańczowa, pomalowanie na srebrno chyba dobrze jej zrobiło :) Książki na górnej półce są mojej produkcji (okładki z papieru do scrapbookingu i skóry ze starych rękawiczek, okucia z naklejek do paznokci). Z kolei ta niżej, w tłoczonej skórzanej okładce, to jedna z najstarszych miniatur, jakie mam.

 



I aranżacja. Część rzeczy już pokazywałam. Kratkę na gąsior zrobiłam sama, butla obok zawiera złoto (sic!) w spirytusie, była dołączona do pierwszego numeru gazetki o kamieniach szlachetnych.




Znowu zabawy z fimo. Tym razem grzybki - muchomory i psylocybki :D





 Wszystko pięknie-ładnie, tylko ciągle nie mam gdzie tych moich aranżacji ustawić - lochu jak nie było, tak nie ma. Waham się pomiędzy wieloma opcjami, od zrobienia wszystkiego samodzielnie (z drewna? tektury? cegieł?) po kupienie jakiegoś gotowego domku/szafki i dostosowanie go do moich potrzeb. Ale póki co - ciągle prowizorka.
 



Severus ma w dłoni grzybka, chociaż może nie bardzo to widać ;)

 c.d.n.

Stół mistrza eliksirów

Udało mi się ostatnio zdobyć stół dla Snape'a (i kilka innych mebelków też), idealnie w skali 1:10 :)



Mebel na oko wiekowy, co najmniej lata '60. Poza tym dosyć masywny, ale w sumie stół roboczy spokojnie może taki być. Podoba mi się blat - dziwna, zielonkawa płyta z ciekawą fakturą, na pewno zostanie w tej postaci.
Reszta mebelka - do przemalowania. Ktoś pomalował go grubą warstwą białej farby, chyba, o zgrozo, olejnej. Już zaczęłam skrobanie i szlifowanie - nie jest lekko. Tak a propos - może ktoś z Was zna jakieś dobre lakiery do drewna? Chodzi mi o lakier barwiony (chciałabym, żeby stół był ciemny), ale transparentny, żeby było widać fakturę drewna. No i niezbyt błyszczący, najlepiej wcale. A może brązowa farba do szkła się sprawdzi? Będę wdzięczna za podpowiedzi :)




Na stole kilka niedawno zdobytych miniaturek, a także moje rękodzieło - stojak na probówki z patyczka do lodów :) Jeszcze czeka na malowanie. Probówki są prawdziwe, "ludzkie" (rurka Durhama, najmniejszy dostępny rozmiar), zakupione za grosze w internetowym sklepie dla chemików :D



c.d.n.

Dobrych i miłych :)

Świąt, oczywiście :)

Choinka troszkę dziwna, ale przynajmniej jest słodko, nie?





Merry Christmas everyone!

Keep calm & trust Snape

Mam już pierwsze meble do Snape'owego lochu. Wprawdzie samego lochu nie mam, ale to nieistotny szczegół ;) Bo jakaś tam wizja już się rodzi . Raczej odległa od filmowej, chociaż kusi mnie półokrągłość pomieszczenia i wykuszowe okno (swoją drogą, zawsze się zastanawiałam, skąd takie duże okno w piwnicy, hmm...).
Podejrzanie chodzi za mną steampunk, ale czy to pasuje do Severusa? Może troszeczkę? ;)

W każdym razie, gdy loch już się fizycznie pojawi, chciałabym podzielić go na strefy (najchętniej za pomocą podwyższenia podłogi, może też jakiejś kolumny). W jednej znalazłaby się część ściśle pracowniana - czyli składniki, kotły, podejrzane maszyny do destylacji, stół z wypalonymi dziurami i bałagan. W drugiej - trochę więcej cywilizacji, gotowe eliksiry, książki etc. I właśnie do tej "elegantszej" strefy przeznaczone będą prezentowane mebelki - w ślizgońskiej zieleni z dodatkiem ślizgońskiego srebra, ale trochę już nadszarpnięte zębem czasu.

Tej biblioteczki nie trzeba chyba przedstawiać nikomu, kto miał do czynienia z DelPrado :)




To wprawdzie 1:12, ale jest na tyle duża, że jakoś się wpasuje w loch 1:10 (największy problem mam ze stołami i krzesłami). A z przeróbki i przemalowania jestem całkiem zadowolona - zwłaszcza smoczy ornament okazał się idealny.

Tu z kolei szafeczka (też teoretycznie 1:12), którą zakupiłam jakiś czas temu w stanie surowym, a teraz pomalowałam (wbrew pozorom - na zielono) i postarzyłam. Kratki to elementy tej samej podkładki, z której zrobiłam ostatni parkiet Hildy.



Najciekawsza historia wiąże się ze szczurkiem. Dosłownie wdepnęłam w niego na ulicy w Barcelonie. I, oczywiście, zabrałam ze sobą. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że to Peter Pettigrew ;)



Fiolki w szafce to głównie szkiełka zdobyte dzięki zakupieniu czterech egzemplarzy gazetki "BravoGirl" (wyjściowo zawierały brokat, w niektórych nawet został). Pani w kiosku patrzyła na mnie dziwnie. Czaszki z kolei pochodzą z bransoletki, dodanej do wydawnictwa pt. "Bądź śliczna z Dziewczyną". Periodyki młodzieżowe rulez :D

No to... czas wpuścić do wnętrza Severusa.



(Na półce znajduje się wydruk z EV Miniatures - miniaturowej pracowni eliksirów (i nie tylko). Pozuje prowizorycznie - tu też nie roszczę sobie żadnych praw. I, niestety, niczego z tej pracowni w swoich zbiorach nie mam... Ale zareklamować warto, bo powstają tam rzeczy piękne!)

Co by tu zrobić ze zdradzieckim Peterem?




Taka wstępna aranżacja - ostatecznie na pewno wszystko będzie wyglądało inaczej:




c.d.n.

Eliksirowe DIY

No i wychodzi na to, że robię dwa projekty jednocześnie... Bez obaw, prace nad domkiem Hildy też postępują, więc pewnie niedługo coś zamieszczę.
Dzisiejszy post dotyczy jednak Severusowych lochów ;)

A konkretnie - Severusowych eliksirów. Nie jest u nas łatwo o miniaturowe szkło, chociaż internetowe sklepy z prefabrykatami biżuteryjnymi trochę zapełniają tę lukę. Wkrótce pokażę zdobycze, ale na razie - półtutorial, czyli jak zrobić coś z niczego. Albo raczej - jak zrobić miniaturowe eliksiry z ampułek z kosmetykami.




Kosmetyk to jakieś serum nawilżające - rzecz tania (chociaż pewnie są i droższe, mój był z Rossmana). Ampułka ma 6 cm wysokości. Po przełamaniu szkła należy pozbyć się zawartości (ja akurat użyłam jej zgodnie z przeznaczeniem ;) ). W rezultacie otrzymujemy cylindryczny słoiczek (4 cm) i fiolkę (2 cm).

Od tego momentu możemy szaleć :D
Jeszcze tylko trochę printabli, trochę lakieru do paznokci (albo do drewna), trochę nitek, korka i szmatek...

I, o:




Etykietki są drukowane z sieci, nie roszczę sobie do nich praw i nie zamierzam czerpać z nich korzyści finansowych ;)

A tu fiolki (nakrętki z fimo, etykietki wycięte z jakiegoś pisma):





I jeszcze w aranżacji:




A tutaj próbka tego, co już mam (mocno jeszcze wszystko nieuporządkowane i prowizoryczne). Najbardziej jestem dumna z robali z fimo (w zalewie z bezbarwnego lakieru do paznokci):

Snape, Snape, Severus Snape!

Hmm... Czy wspominałam już, że - poza tym, że miniaturzystką - jestem fanfictionistką potterowską i totalną snaperką? Czy wspominałam, że wielbię Starą Pannę za to?
Jeśli nie - cóż, właśnie wspominam ;)

Głupio mi, ale nadszedł chyba właściwy moment. Już się nie mogę dłużej powstrzymywać, przedstawiam Wam JEGO:



Jest przedstawicielem gatunku action figure, a wyprodukowała go firma Neca. Wygląda niemal idealnie tak, jak jego filmowy odpowiednik.
I ma zdejmowaną pelerynkę :D




Ostatnio hoduje stworzonko w klatce (klatka wraz z zawartością to wisiorek ze sklepu Flo).






Tu wyszedł trochę rozmazany (wynik eksperymentu ze świecącym sprzętem alchemicznym), ale za to jak Rickmanowato, prawda?




Jest mi coraz dziwniej, ale... zrobiłam mu też peruczkę z prawdziwych włosów. To już zboczenie, nie? Dlatego zdjęcia z włosami na razie nie zamieszczam :D

No i wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że wkrótce zostanę papugą i copy catem... I Stara Panna będzie miała pełne prawo mnie wykląć. Bo, owszem, zebrałam już trochę szklanych fiolek. I eee... kociołek. I chyba jednak jakiś roombox z tego będzie. A przynajmniej dioramka.

Jedyne, co mam na swoje usprawiedliwienie - wszystko będzie miało mój znak firmowy, czyli totalnie rozjechaną skalę. Bo nie, mój Severus nie jest w skali 1:12. Chłopak ma coś z 18 cm wzrostu, czyli do 1:12 jest zwyczajnie za duży. Klasyczna skala wszystkich miniaturzystek chyba po prostu nie jest mi pisana.



Cóż, tyle na dziś. Zostawiam Was z Sevem... ;)